زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

دوستی (فقه)





رفاقت و برقرار کردن ارتباط عاطفی با یکدیگر را دوستی (دوست داشتن، محبّت) گویند. از دوستی به معنای نخست در بابهای حج، اطعمه و اشربه و شهادات سخن گفته‌اند.
از دوستی به معنای دوم در بابهای صدقات و نکاح سخن گفته‌اند.


۱ - دوستی در روایات



دوست خوب گزیدن و دوستان زیاد گرفتن، مستحب، و در روایات بدان تشویق و ترغیب شده است.
در روایتی از امیرمؤمنان علیه السّلام آمده است:
«ناتوان‌ترین مردم کسی است که در گرفتن دوست ناتوان باشد و ناتوان‌تر از او کسی است که دوستی را که بدان دست یافته از دست بدهد».
در روایتی از امام صادق علیه السّلام، چارچوب دوستی- که بدون آن، دوستی تحقق نمی‌یابد- در پنج چیز دانسته شده است: اوّل، آنکه نهان و آشکار او برای تو یکی باشد. دوم، زینت تو را زینت خود و عیب تو را عیب خود بداند. سوم، دستیابی به ثروت و قدرت، موضع او را نسبت به تو تغییر ندهد. چهارم، از آنچه در توان دارد نسبت به تو دریغ نکند و پنجم که جامع همه خصلتهای پیشین است، این که تو را به گاه گرفتاری و نیاز رها نکند.

۲ - دوستان بد



دوست شدن و رفاقت با بدکار، نابخرد، دروغگو، بخیل، ترسو، قاطع رحم و کسی که از روی بی‌اعتنایی به نماز جماعت در مسجد حاضر نمی‌شود، مکروه است.
[۷] توضیح المسائل مراجع ج۱، ص۵۰۰.


۳ - اعلام مراتب دوستی



اعلام مراتب دوستی به دوست، به منظور استحکام پایه‌های آن، مستحب است.

۴ - خوردن از خانه دوست



به تصریح قرآن کریم، خوردن از خانۀ دوست بدون اذن وی بی‌اشکال است، مگر آنکه انسان علم و یا- به تصریح برخی- ظنّ غالب به عدم رضایت وی داشته باشد.

۵ - نماز گزاردن در خانه دوست



نماز گزاردن در خانۀ دوست نیز همین حکم را دارد.

۶ - دوستی و شهادت‌ دادن



دوست بودن با کسی، مانع شهادت له یا علیه او نیست.

۷ - دوست داشتن اهل‌بیت



دوست داشتن اهل‌بیت علیهم السّلام، واجب، بلکه از ارکان ایمان است.

۸ - اظهار دوستی نسبت به دشمنان خدا



اظهار محبت و دوستی نسبت به دشمنان خدا، حرام، بلکه منافی با ایمان به خدا است و بیزاری جستن از ایشان واجب است.

۹ - دوستی در خانواده



دوست داشتن اعضای خانواده (همسر و فرزندان) و اظهار محبت شوهر به همسرش و نیز مطلع ساختن وی از محبّت خود نسبت به او مستحب است.
[۱۶] مهذّب الاحکام ج۲۴، ص۶.


۱۰ - اظهار دوستی



چنان که از آداب معاشرت، اظهار محبت نسبت به مردم است.
[۱۹] مهذّب الاحکام ج۱۵، ص۳۰۵.

همچنین مستحب است کسسی که مؤمنی را دوست دارد، او را از محبت خود مطلع سازد.

۱۱ - دوستی دنیا



در روایات متعددی از محبت به دنیا نکوهش شده و در برخی روایات، ریشۀ هر گناه دانسته شده است.

۱۲ - صدقه دادن از مال محبوب



مستحب است صدقه و انفاقهای مستحب، از مالی باشد که انسان آن را دوست دارد، نه از مال پست و کم ارزش.
قرآن کریم بر این مطلب تأکید دارد.

۱۳ - پانویس


 
۱. ↑ وسائل الشیعة ج۱۲، ص۱۶-۱۸.    
۲. ↑ وسائل الشیعة ج۱۲، ص۱۸.    
۳. ↑ وسائل الشیعة ج۱۲، ص۲۵-۲۶.    
۴. ↑ وسائل الشیعة ج۱۲، ص۲۸-۳۰.    
۵. ↑ وسائل الشیعة ج۱۲، ص۳۲.    
۶. ↑ وسائل الشیعة ج۱۲، ص۳۴.    
۷. ↑ توضیح المسائل مراجع ج۱، ص۵۰۰.
۸. ↑ وسائل الشیعة ج۱۲، ص۵۴.    
۹. ↑ نور/سوره۲۴، آیه۶۱.    
۱۰. ↑ جواهر الکلام ج۳۶، ص۴۰۶-۴۰۷.    
۱۱. ↑ العروة الوثقیٰ ج۲، ص۳۷۷.    
۱۲. ↑ جواهر الکلام ج۴۱، ص۸۰.    
۱۳. ↑ مجمع الفائدة ج۷، ص۵۲۷.    
۱۴. ↑ جواهر الکلام ج۳۰، ص۴۱.    
۱۵. ↑ العروة الوثقیٰ ج۵، ص۴۸۱    
۱۶. ↑ مهذّب الاحکام ج۲۴، ص۶.
۱۷. ↑ وسائل الشیعة ج۲۰، ص۲۱-۲۳    
۱۸. ↑ وسائل الشیعة ج۱۲، ص۵۱-۵۲.    
۱۹. ↑ مهذّب الاحکام ج۱۵، ص۳۰۵.
۲۰. ↑ وسائل الشیعة ج۱۲، ص۵۴.    
۲۱. ↑ وسائل الشیعة ج۱۶، ص۸-۹.    
۲۲. ↑ الدروس الشرعیة ج۱، ص۲۵۵.    
۲۳. ↑ آل عمران/سوره۳، آیه۹۲.    


۱۴ - منبع


فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۳، ص۶۶۴-۶۶۶.    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | جوانان | دوستی ها




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.